HİCRİ YILBAŞI 16 HAZİRAN-2026 SALI -Sene Sonu ve Sene Başı Duaları

  Pazartesi akşam ezanı ile yeni hicri yıl girmiş olacak.
01 MUHARREM 1448      16       HAZİRAN-2026       SALI       HİCRİ YILBAŞI

Hicri Sene Sonu ve Sene Başı Duâları

SENE SONU DUÂSI

İmâm-ı Safûrî (Rahimehullâh) gibi ulemâdan rivâyet olunduğuna göre: “Her kim Zülhicce’nin sonunda 3 kere:

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، وَصَلَّى اللّٰهُ تَعَالٰى عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ، اَللّٰهُمَّ مَا عَمِلْتُهُ ف۪ي هٰذِهِ السَّنَةِ مِمَّا نَهَيْتَن۪ي عَنْهُ وَلَمْ تَرْضَهُ وَنَس۪يتُهُ وَلَمْ تَنْسَهُ وَحَلُمْتَ عَلَيَّ بَعْدَ قُدْرَتِكَ عَلٰى عُقُوبَت۪ي وَدَعَوْتَن۪ي إِلَى التَّوْبَةِ مِنْهُ بَعْدَ جَرَاۤئَت۪ي عَلٰى مَعْصِيَتِكَ، اَللّٰهُمَّ فَإِنّ۪ي أَسْتَغْفِرُكَ مِنْهُ فَاغْفِرْ ل۪ي وَمَا عَمِلْتُ ف۪يهِ مِنْ عَمَلٍ تَرْضَاهُ وَوَعَدْتَن۪ي عَلَيْهِ الثَّوَابَ، فَأَسْأَلُكَ اللّٰهُمَّ يَا كَر۪يمُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ! أَنْ تَقْبَلَهُ مِنّ۪ي وَلَا تَقْطَعَ رَجَائ۪ي مِنْكَ يَاكَر۪يمُ! وَصَلَّى اللّٰهُ تَعَالٰى عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ، اٰم۪ينَ!»

‘Rahmân ve Rahîm olan Allâh’ın adıyla! Ey Allâh! Senin râzı olmayıp beni nehyettiğin şeylerden bu sene her ne yaptıysam, ben onların bir kısmını unuttum, Sen ise hiçbirini unutmadın. Üstelik bana cezâ vermeye kādirken mühlet verdin ve ben Sana karşı gelme cüreti göstermişken beni tevbeye dâvet ettin.

Ey Allâh! Ben bütün bunlardan dolayı Senden mağfiret diliyorum. Beni bağışla. Ey kerem sâhibi! Ey celâl ve ikrâm sâhibi! Senin râzı olup bana sevap vaad ettiğin hangi amelleri bu sene işlediysem, Senden dilerim ki onları kabûl edesin ve Senden ümîdimi kesmeyesin. Ey kerem sâhibi! Kabûl eyle. Efendimiz Muhammed’e ve âl-i ashâbına salât-ü selâm eyle. Âmîne!’ derse, şeytan: ‘Biz, bir sene yorulup bu günahları işletmek için bunca zahmet çektik, o ise bir anda hepsini sildirdi.’ deyip yüzüne toprak saçarak kaçar.” (es-Safûrî, Nüzhetü’l-mecâlis, 1/156; Mâü’l-‘Ayneyn, Na‘tü’l-bidâyât, sh:165-166; ed-Diyarbî, el-Mücerrebât, sh:71; Hasen el-‘Adevî, en-Nefehâtü’n-Nebeviyye fi’l-vezâifi’l-‘âşûriyye, sh:69; ‘Abdülhamîd Kuds, Kenzü’n-necâh ve’s-sürûr, sh:298-299)

SENE BAŞI DUÂSI

1) Sıbt ibnü’l-Cevzî (Rahimehullâh) gibi bâzı ulemâdan nakledilen rivâyete göre: “Her kim Muharrem ayının evvelinde 3 kere:

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَع۪ينَ، اَللّٰهُمَّ أَنْتَ الْأَبَدِيُّ الْقَد۪يمُ، اَلْحَيُّ الْكَر۪يمُ، اَلْحَنَّانُ الْمَنَّانُ، وَهٰذِهِ سَنَةٌ جَد۪يدَةٌ، أَسْأَلُكَ ف۪يهَا الْعِصْمَةَ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّج۪يمِ وَأَوْلِيَائِهِ، وَالْعَوْنَ عَلٰى هٰذِهِ النَّفْسِ الْأَمَّارَةِ بِالسُّوءِ، وَالْاِشْتِغَالَ بِمَا يُقَرِّبُن۪ي إِلَيْكَ يَا كَر۪يمُ! يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَام! بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِم۪ينَ! وَصَلَّى اللّٰهُ وَسَلَّمَ عَلٰى سَيِّدِنَا وَنَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ وَأَهْلِ بَيْتِهِ أَجْمَع۪ينَ، اٰم۪ينَ!»

‘Rahmân ve Rahîm olan Allâh’ın adıyla! Bütün hamdler, âlemlerin Rabbi olan Allâh’a âittir. Salât-ü selâm, Efendimiz Muhammed’in ve âl-i ashâbının tamâmının üzerine olsun. Ey Allâh! Sen Ebedî’sin, Kadîm’sin (başlangıcın ve sonun yoktur). Hayy’sın, Kerîm’sin (hakîkî hayat sâhibi de, kerem sâhibi de ancak Sensin). Hannân’sın, Mennân’sın (son derece acıyan ve çokça lütuflarda bulunan Rabbimiz’sin).

İşte bu yeni senedir. Ben bu sene Senden dilerim ki beni kovulmuş şeytandan ve onun dostlarından koruyasın, kötülüğü çokça emreden bu nefse karşı bana yardım edesin ve beni Sana yaklaştıran amellerle meşgul edesin. Ey kerem sâhibi! Ey celâl ve ikrâm sâhibi! Ey acıyanların en merhametlisi! Rahmetinle (duâmı) kabûl eyle!

Allâh-u Te‘âlâ, Efendimiz ve Peygamberimiz Muhammed (Sallellâhu Aleyhi ve Sellem)e, âl-i ashâbının ve Ehl-i Beyti’nin tamâmına salât ve selâm eylesin. Âmîne!’ derse, şeytan: ‘Ömrünün kalan kısmında kendisini güvenceye aldı, artık biz bu kişiden ümidi kestik.’ der ve Allâh (Celle Celâlühû) ona, kendisini şeytan ve etbâından sene boyunca korumak üzere iki melek görevlendirir.” (es-Safûrî, Nüzhetü’l-mecâlis, 1/156; Sıbt ibnü’l-Cevzî, Mir’âtü’z-zemân fî tevârîhi’l-a‘yân, 22/180; Mâü’l-‘Ayneyn, Na‘tü’l-bidâyât, sh:165; ed-Diyarbî, el-Mücerrebât, sh:70-71; ‘Abdülhamîd Kuds, Kenzü’n-necâh ve’s-sürûr, sh:69)

2) Abdülhamîd Kuds (Rahimehullâh)ın beyânı vechile; Ahmed Zeynî Dehlân (Rahimehullâh) “Sefîne” adlı risâlesinde İmâm-ı Ğazâlî (Rahimehullâh)ın şöyle anlattığını nakletmiştir: “Ben hicrî yıllardan yeni bir senenin ilk gününde Mekke-i Mükerreme’de Ka‘be’yi tavâf ederken Hızır (Aleyhisselâm)ı görsem diye hatırıma geldi ve bunun için duâ etmeyi Allâh-u Te‘âlâ bana ilhâm etti.

Ben de Hızır (Aleyhisselâm)la buluşmak için Allâh-u Te‘âlâ’ya yalvardım. Daha duâ etmeyi bitirmemiştim ki birden Hızır (Aleyhisselâm)ı metafta (tavaf alanında) gördüm. Hemen onunla berâber tavâf etmeye, onun yaptığını yapmaya ve söylediklerini söylemeye başladım.

Tavaftan sonra Ka‘be-i Muazzama’yı görecek şekilde bir yere oturdum. O anda Hızır (Aleyhisselâm) bana yönelerek: ‘Ey Muhammed Ğazâlî! Seninle benim böyle bir günde, bu Harem-i Şerîf’te bir araya gelmemizi Allâh-u Te‘âlâ’dan istemene sebep olan şey nedir?’ dedi.  Ben de: ‘Efendim! Bu yeni bir senedir. Ben de bu seneyi sizin duâ ve ibâdetlerinizi yaparak karşılamak istedim.’ deyince ‘Peki öyleyse (Allâh rızâsı için) namaz kıl, ardından şu duâyı yap.’ buyurdu.” (‘Abdülhamîd Kuds, Kenzü’n-necâh ve’s-sürûr, sh:70-73)
;
kaynak : Cübbeli Ahmet Hoca Efendi Resmi Sitesi
https://www.cubbeliahmethoca.com.tr/tr/basinduyuru/hicri-sene-sonu-ve-sene-basi-dualari

Okunacak dua
Bismillâhirrahmânirrahîm. Ve sallallâhu teâlâ alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellem. Allâhümme mâ amiltühû fî hâzihisseneti mimmâ neheytenî anhu ve lem terdahu ve nesîtühû ve lem tensehû ve halümte aleyye ba'de qudratike alâ uqûbetî ve deavtenî ilettevbeti minhu ba'de cerâetî alâ ma'sıyetik. Allâhümme feinnî estağfiruke minhu fağfirlî vemâ amiltü fîhi min amelin terdâhu veveadtenî aleyhissevab. Fe es-elükallâhümme yâ Kerîmu yâ Zel celâli vel ikrâm. En taqbelehû minnî ve lâ teqta-a racâî minke ya Kerîm. Ve sallallâhu teâlâ alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellem.